معیار جمالی و مفتاح ابواسحاقی

9. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1864/1 آغاز: بسمله. رساله تصنیف شمس فخر اصفهانی در تحقیق لغت فرس «آسا». دهان در باشد و آن از ملالت یا غلبه خواب باشد. «آسا» دیگر مانند باشد، چنانکه گویند شیر آسا، «رخشا» رخشنده باشد «اخدمستا» (؟) کلمه ای است مرکب، از اخذ که آن شگفت باشدو ستا که آن ستایش باشد. «استا» تفسیر زند است و زند و پازند، و کتاب است: از آن زر دست «شیدا» دیوانه باشد؛ انجام: «سوری» یک نوعی گل سرخ تر و تازه «تنگنای» ضیق. نسخه تنها واژه از حرف الف تا یاء را دارد، با جدایی‌هایی، از آن میان: 1. در بخش‌هایی که پس از برخی از واژه‌ها با سربند «مثال، امثله و ... » در جایی هست و در نسخه در دست نیست، 2. «خاتمة الکتاب فی مدحه خلد الله دولته» را ندارد، 3.نسخه در دست، دست کم از پایان 13 واژه اضافی دارد: کی، داربوی، وی، چاشنی، لابی، سبوی، زهی، کزی، تراری، خاری، کره، سوری، تنگنای؛ خط: نستعلیق ریز، بی‌کا، تا: قرن 9-10؛ کاغذ: هندی، 14گ، 20-21سطر (10/5×16/5)، اندازه: 15×21سم [ف: 3-283]