شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/292455
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
✓
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- ربیع الثانی1102ق (1102 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 4 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 88 برگ • 12 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 11×18سم
- کاغذ و جلد:
- سپاهانی • تیماج سبز
آغاز نسخه
« تاریخ جلوس شاه سلطان حسین که مؤلف رساله گفتهاند: سلطان جهان که خاطرش بی غم باد ×× پیوسته بهار دولتش خرم باد / تاریخ جلوسش از خرد جستم گفت ×× خالی ز کسوف نیر اعظم باد(1105)؛ معما به اسم مبارک شاه سلطانحسین که بعد از اتمام گفتهاند: آنکه بر سروران شهنشاهست ×× بنده مهر او دلما هست / در جهان همچو آفتاب بود ×× تا رخ روز بی نقاب بود / شاه سلطانحسین والا جاه ×× تا ابد باد در پناه اله؛ معمایی که عالی حضرت قدسی سجیت علامی فهامی مسیح الانامی آخوند [مولانا مسیحای] فسایی به اسم مؤلف رساله گفته و فرستاده ایناست: در تعمیه لطف شعر هم مطلب است ×× هر مصرعت از هر دو جهت مرغوب است / هر جزو گلستان تو باغی دگر است ×× هر جا نهی از مکان دلبر خوب است؛ جواب: ... بود پاینده آخوند مسیحا »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« یادگار: این رساله از لطف اوست ×× آن که میگردد به لطف او سپهر / تا بود ثابت کواکب بر فلک ×× باد یادش در دل اکبر چو مهر؛ اکبر به دو جزء تحلیل و جزء اولش منقلب ... و کار بر تحصیل وی شده مهر از کلمه یادش به دل و یادگار شد. [الذریعة 269/21؛ نسخههای منزوی 2200/3] »
مهرها، یادداشتهای تملک و وقفیات نسخه
مهر او دلما هست / در جهان همچو آفتاب بود ×× تا رخ روز بی نقاب بود / شاه سلطانحسین والا جاه ×× تا ابد باد در پناه اله
یادداشتهای انتقادی و تصحیحی فهرستنگار:
•
مولانا مسیحای
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 30 • صفحه 514 • ردیف 4
متن فنخا:
4. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3895
آغاز: تاریخ جلوس شاه سلطان حسین که مؤلف رساله گفتهاند: سلطان جهان که خاطرش بی غم باد ×× پیوسته بهار دولتش خرم باد / تاریخ جلوسش از خرد جستم گفت ×× خالی ز کسوف نیر اعظم باد(1105)؛ معما به اسم مبارک شاه سلطانحسین که بعد از اتمام گفتهاند: آنکه بر سروران شهنشاهست ×× بنده مهر او دلما هست / در جهان همچو آفتاب بود ×× تا رخ روز بی نقاب بود / شاه سلطانحسین والا جاه ×× تا ابد باد در پناه اله؛ معمایی که عالی حضرت قدسی سجیت علامی فهامی مسیح الانامی آخوند [مولانا مسیحای] فسایی به اسم مؤلف رساله گفته و فرستاده ایناست: در تعمیه لطف شعر هم مطلب است ×× هر مصرعت از هر دو جهت مرغوب است / هر جزو گلستان تو باغی دگر است ×× هر جا نهی از مکان دلبر خوب است؛ جواب: ... بود پاینده آخوند مسیحا؛
انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ربیع الثانی1102ق؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج سبز، 88گ، 12سطر (6×13)، اندازه: 11×18سم [ف: 12-2882]