معما

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8853/68 آغاز: بسمله. فی التوحید.ای اسم تو ابتدای هر امر عظیم ×× وز ست گشاد شکر لبهای سقیم ... فی النعت: شاه رسل آن که بر دو عالم شاه است ×× تکمیل ازو یافته هر گمراه است؛ انجام: و از جمله مخترعات و امور غریبه که خالی از لطافتی نیست آن است که از اشعار استادان که قصد معما نکرده‌اند معما استخراج کنند و این فقیر ده معما به طریقی که مذکور شد استخراج کرده خواست که ختم رساله بدان شود ... خیام خرم زرین: اگر خواهی که گل بینی رخ خود را تماشا کن ×× وگر برگ خزان خواهی نگاهی جانب ما کن، به اختتام رسید به توفیق ملک رشید. خط: نستعلیق، کا: جعفر بن محمد بدیع، تا: 1109ق، جا: مشهد رضوی؛ جلد: تیماج مذهب، 4گ (297پ-300ر) [ف: 29/1-141]