معراجیه

7. قم؛ مرکز مطالعات؛ شماره نسخه: 788 آغاز: ای بتو نازنده زمین و زمان ×× وی به تو بالیده مکین و مکان / وی به تو روی همه ممکنات ×× خاک کف پای تو کحل نجات مرویست که چون خداوند پاک خواست در شب معراج که خواجه لولاک را بصوامع افلاک برد؛ انجام: بسمله، الحمدالله الذی جعل منهاج نبینا لنا هدی و نورا و طاعته للمطیعین عملا مبرورا ... از مرکز خاک کرده پرواز ×× بر ذروه عرش آرمیده خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج، 137گ، 15سطر، اندازه: 14×21سم [ف: 2-69]