معجم البلدان فى معرفة المدن و القرى و الخراب و العمار و السهل و الوعر من كل مكان

13. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1376 آغاز: احوال مؤلف هذا الكتاب من وفيات الاعيان ابن خلكان ابوعبدالله یاقوت بن عبدالله الرومي الخميس الحموی المولد البغدادی الدار الملقب شهاب الدين اسر من بلاده صغيراً و اتباعه ببغداد ... ترجمه دیباچه که (باربیه دومینارد) نایب قدیم سفارت فرانسه ... در پاریس سنه 1861 مسیحی. قبل از اینکه شرحی در باب فضیلت کتاب معجم البلدان ذکر کنیم چنین بنظر میرسد که در چند کلمه مختصر از حالت ترقی جغرافی اهل مشرق زمین در اوائل مایه سیزدهم عیسوی که زمان تألیف این مجموعه است؛ انجام: و هو الذي صنف له ابوبكر محمد بن زكريا الرازي الحكيم كتاب المنصوري في الطب و هو الكناش و كان قدوم منصور اليها فى سنه تسعين و مأتين و الله و اعلم بالصواب. خط: نسخ موزون، کا: میرزا مسیح کاتب مخصوص کتابخانه مبارکه، تا: 1288ق؛ مجدول، با سرلوح مذهب؛ کاغذ: ترمه، جلد: مخمل منقش، 845ص، 31 سطر، اندازه: 32×50سم [ف: 5-706]