معاهد التنصيص على شواهد التلخيص

2. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: 20400 آغاز: بسمله الحمدلله الذی جعل (حمل ؟) لعقل مفتاح العلوم و مدرک معانی المنطوق و المفهوم و منشاء بیان المحقق و الموهوم خط: نسخ معرب، کا: محمد بن شیخ بایزید، تا: جمعه 20 رمضان 999ق، جا: استانبول؛ نقل شده از روی نسخه‌ای که به خط مؤلف بوده، با یادداشتی به خط لطفعلی آمده با این عبارت: «هو الله سبحانه این نسخه معاهد بر نسخ دیگر چندین فضیلت دارد یکی آنکه کاتب آن خود در شمار فضلاء بوده است چنانکه از صفحه اولی از ورق یکصد و نود و چهار و از خاتمه کتاب مستفاد می‌شود و صحت نسخه هم شهادت می‌دهد دیگر اینکه در مواضع لازمه آنرا معرب ساخته است به‌طور صحت. دیگر آنکه از روی ام النسخ که خط مصنف باشد نقل نموده است. دیگر آنکه حواشی بسیار مفید در طرز کتاب ثبت نموده است که عمده آنها متعلق است به ترجمه رجال و معارف از اصول معتبره مثل تاریخ الخلفا و طبقات سیوطی و یتیمة ثعالبی و شریسی و شرح لام مرزوقی و اغانی و دول الاسلام و شقایق چنانکه بعد از مراجعه معلوم خواهد شد»، در صفحه بدرقه کتاب آمده که معاهد التنصیص را سید رفاعه بک (1216-1290ق) مختصر نموده است و چیزهایی هم بر آن افزوده است و همین سید رفاعه را آثار دیگری هست که در تراجم مشاهیر الشرق ذکر شده است؛ تملک: عبدالقادر بن عمر بغدادی، یادداشت خریداری از فرزند ملا فیاض و بخشیدن آن به فرزند بزرگش آقا علی اکبر با مهر «عبده الراجی الی الله حسین»، نیز در همین صفحه آمده است که این نسخه در ربیع الثانی 1300ق وارد کتابخانه لطفعلی در تهران گردیده است؛ جلد: تیماج، 296گ، 25 سطر (10/5×22)، اندازه: 17×28سم [ف: 2-472]