معانی القرآن

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 1422 آغاز: اسم لانک تقول اذا صغرته سمی فتذهب الالف و قوله و امراته حمالة الحطب. آغاز صفحه منقول: كان فی آخر الكتاب له اصل المنقول منه هذا اخبری عمی ابوجعفر قال قال ابوالحسن الاخفش لحمة الثوب؛ انجام: 1- وقد ذكر بعضهم انها تخفف و يقال فيها آمين. هذا آخر كتاب الاخفش فی معانی القرآن و الحمدلله رب العالمين ... وسلم تسليماً كثيراً؛ 2- و لأمن اللهم ثم خافتنى. الحمدلله رب العالمين ... و ذلك فی ربيع الاول سنه احدی عشر و خمسمائه و حسبی الله و نعم الوكيل. خط: نسخ، کا: احمد بن ابی محمد مقری، تا: ربیع الاول511ق؛ افتادگی: آغاز(از آغاز حدود یک جزء کسر دارد)؛ در پایان شرحی است حدود 1 صفحه از پایان نسخه منقول عنه (از سال 253) از قول ابی جعفر احمد یزدی راجع به عرض اصل کتاب بر مؤلف، درهامش صفحه آخر نیز نوشته: «نظره العبدالله الفقیر الی رحمته علی بن صدقة بن مسیب المقری فی شهور سنه تسع و ثلثین و ستماثه»؛ واقف: امیر جبرئیل، 1037؛ جلد: تیماج ، 187گ، 15سطر، اندازه: 12×17سم [ف: 1-577]