نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/288666
کتابخانه و مخزن نگهداری: مجلس
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 1321 ط

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) ✓
دارای حواشی (محشی) ✓
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
اوایل شعبان 1000ق (1000 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 1 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نستعلیق (تحریری)
تعداد برگ و سطر:
840 برگ • 23 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
-
کاغذ و جلد:
اصفهانی • تیماج

آغاز نسخه

منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« الحمدلله الذی هدى سبله للمجاهدین و ارسل رسله لاعلام الدین ... اما بعد فان الحکمة الداعیة الى خلق العباد هی عبادة الخالق ... »

انجام نسخه

« وح يستخلف احداً للامامة و لايجوز للمأمومين <!-- page: 143 --> انتظار مقتدين به حتى يتطهر و يأتى لما تقدم و ليكن هذا آخر المجلد الأول من كتاب معارج التحقيق و يتلوه فى المجلد الثانى انشاء الله كتاب الزكوة »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
. ؛ شاگرد وی بر پشت برگ آغاز نسخه که نام کتاب مؤلفش را نوشته با عبارت «مدالله تعالى ظله بفضله کرمه» او را دعا کرده استاد خود یاد کرده، با گواهی بلاغ که گویا خط مؤلف باشد، وجود اغلاط ناشی از کم سوادی در نسخه احتمال اینکه کاتب همان شاگرد باشد که نسخه را بر مؤلف خوانده باشد، باز می‌دارد
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 30 • صفحه 142 • ردیف 1
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1321 ط آغاز: برابر؛ انجام: وح يستخلف احداً للامامة و لايجوز للمأمومين انتظار مقتدين به حتى يتطهر و يأتى لما تقدم و ليكن هذا آخر المجلد الأول من كتاب معارج التحقيق و يتلوه فى المجلد الثانى انشاء الله كتاب الزكوة. خط: نستعلیق تحریری، کا: محمد حسین بن شمس الدین ابوالفخر، تا: اوایل شعبان 1000ق؛ شاگرد وی بر پشت برگ آغاز نسخه که نام کتاب و مؤلفش را نوشته با عبارت «مدالله تعالى ظله بفضله و کرمه» و او را دعا کرده و استاد خود یاد کرده، با گواهی بلاغ که گویا خط مؤلف باشد، وجود اغلاط ناشی از کم سوادی در نسخه احتمال اینکه کاتب همان شاگرد باشد که نسخه را بر مؤلف خوانده باشد، باز می‌دارد، مصحح، محشی با علامت «12» «س»؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 840گ، 23سطر، قطع: وزیری [ف: 24/2-208]