المظاهر المحمدية و القواعد التجويدية

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 3072 انجام: هم چنان که آن بزرگوار مبتکر جمیع علومند و لقد وفقت باتمام هذه الرساله بعون القدر الوهاب فی بلده بارفروش من بلاد مازندران من محروسه ایران ... فی یوم الخميس السابع عشر من شهر رجب المرجب ... ثم انی التمس من كل من اراد الاستنساخ منها لايغير شيئا منها و ينقل كلما فيها على نحو موجود مكتوب من غير زيادة و لانقصان لانی بذلت مجهودی فی تصحیحها كمال البذل ... خير اهل الارض و السموات الحمدلله لكمال التوفيق خط: نسخ خوب، کا: میرزا محمد باقر یزدی حائری، تا: 1299ق؛ یادداشتی به خط زین العابدین مازندرانی در توصیف و تعریف رساله به تاریخ شوال 1299 با مهر«عبده الراجی زین العابدین»، تحریری دیگری از رساله است و آن مبیضه کاتب نسخه از مسوده مؤلف است چنانچه در آخر نسخه متذکر شده است «هذه الرسالة و المستنسخ من نسختها الاصلية قد نقلتها من المسودة الى المبيضة في غايه التقييد و الدقه فالحمدلله على اتمامها على وجه صحيح خال عن الغلط»؛ واقف: محمد شوشتری، 1309؛ جلد: مقوا، 120گ، 10سطر، اندازه: 11/5×18سم [ف: 23-170]