مصیبت نامه

تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1727/5 آغاز: حمد پاک از جان پاک آن پاک را ×× کو خلافت داد مشتی خاک را / آن خرد بخشی که آدم خاک اوست ×× جزو کل برهان ذات پاک اوست؛ انجام: که نماید هر دو کونم مختصر ×× گه شوم از یک سخن زیر و زبر / می‌توانی کرد چندین پیچ پیچ ×× دست من گیر و انگاری که هیچ خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: 869 و 873ق؛ در «کلیات» او، نونویس محمدباقر شیرازی 20 رجب 1201ق؛ اهدایی: خاندان سلطانی بهبهانی؛ 80گ (154ر-234ر) [ف: 3-302]