نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/28556
کتابخانه و مخزن نگهداری: ملی
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 6148

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف ✓
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) ✓
دارای حواشی (محشی) ✓
سطور مجدول (جدول‌بندی) ✓
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

نام کاتب:
هاشم بن قاسم
تاریخ کتابت:
999ق (999 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 149 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ
تعداد برگ و سطر:
259 برگ • 15 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
19/2×26سم
کاغذ و جلد:
اصفهانی • تیماج قهوه‌ای، مقوایی، مجدول

آغاز نسخه

منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بسمله. الحمدلله المتفرد بالقدم و الدوام المتنزه عن مشابهه الاعراض و الاجسام المتفضل بسوابغ الانعام. .. أما بعد فان الله تعالى كما أوجب على الولد طاعة أبويه كذلك أوجب »

انجام نسخه

منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« و من أراد التوسط فعليه بما أفدناه فى التحرير أو تذكرة الفقهاء أو قواعد الاحكام او غير ذلك من كتبنا و الله الموفق لكل خير.تمت »

مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه

مهر بیضوی مورخ 1102ق
تملک: «حسین بن مازندرانی عیکوردی» در 1010ق، «علیرضا ابن ادریس موسوی»
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
• در منابع دو مجتهد با نام عبدالعال آمده است: 1. علی بن حسین بن عبدالعال کرکی، محقق دوم (- 937ق و یا 940ق) و علی بن عبدالعال عاملی میسی (- 938ق)، نوه محقق هم همین نام دارد منتها تألیفاتش بیشتر در زمینه علم نحو است اگر ادعا کنیم که این دستخط خط یکی از آن دو عالم است، تاریخ تحریر این خط باید خیلی قبل از تاریخ تحریر کتاب باشد که چنین احتمالی بعید است. از طرفی به نظر می‌آید عبارت پایانی کاتب و تاریخ تحریر با خطی متفاوت با خط متن و مرکبی جدیدتر نوشته شده است اگر نسخه تاریخی قدیمی‌تر داشته باشد بعید نیست که خط انتهای کتاب خط یکی از آن دو بزرگوار باشد
• رایانه
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 3 • صفحه 39 • ردیف 149
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
149. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6148 آغاز و انجام: برابر کامل؛ خط: نسخ، کا: هاشم بن قاسم، تا: 999ق؛ در پایان نسخه سؤال‌هایی از استاد خاتم المجتهدین علی بن عبدالعال (مدظله) پرسیده شده و پاسخ‌ها ثبت گردیده است، در گ 259 یادداشتی به خط علی بن عبدالعال در شرایط فتوی و مفتی [در منابع دو مجتهد با نام عبدالعال آمده است: 1. علی بن حسین بن عبدالعال کرکی، محقق دوم (- 937ق و یا 940ق) و علی بن عبدالعال عاملی میسی (- 938ق)، نوه محقق هم همین نام دارد منتها تألیفاتش بیشتر در زمینه علم نحو است اگر ادعا کنیم که این دستخط خط یکی از آن دو عالم است، تاریخ تحریر این خط باید خیلی قبل از تاریخ تحریر کتاب باشد که چنین احتمالی بعید است. از طرفی به نظر می‌آید عبارت پایانی کاتب و تاریخ تحریر با خطی متفاوت با خط متن و مرکبی جدیدتر نوشته شده است اگر نسخه تاریخی قدیمی‌تر داشته باشد بعید نیست که خط انتهای کتاب خط یکی از آن دو بزرگوار باشد]، مصحح، محشی از کتاب‌هایی همچون «غاية المراد، تذکره، ذکری، دروس، تنقیح، التحریر، کنز العرفان، نهایه، حواشی شهید و نعمت الله» و با نشان‌های «منه، ع ل ره، سعدی بن مهدیقلی طارمی، زین الدین»؛ مهر بیضوی مورخ 1102ق؛ تملک: «حسین بن مازندرانی عیکوردی» در 1010ق، «علیرضا ابن ادریس موسوی»؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج قهوه‌ای، مقوایی، مجدول، 259گ، 15 سطر (13/5×8)، اندازه: 19/2×26سم [رایانه]