مسمط در مدح امیر المومنین علی علیه السلام

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13805/16 آغاز: باز دو در باز شد بر بزمین از بهشت ×× آخر جشن سده است اول اردیبهشت / زاهد را در حرم راهب را در کنشت ×× دل همه در صحن باغ رخ همه در طرف کشت / مولا شد هر که عبد زیبا شد هر چه زشت ×× ایزد طومار غم یکجا در هم نبشت - قوموا و استعشقوا لو کنتم تعقلون؛ انجام: سپهر قدرم بلی ولی زمین توام ×× بدین بلند اختری خاک نشین توام / جهان فضلم ولی زیر نگین توام ×× یک خرمن دانشم که خوجه چین توام / دم از ایازی زدم که شرم گین توام ××تو نیز برگو که من سبکتکین توام -قد چو شمشاد من پیش تو شد واژگون خط: شکسته نستعلیق، کا: سید الحکماء یحیی بن میرزا علیمحمد حسینی لاریجانی، تا: 1331ق، جا: تهران محله سرچشمه؛ با قلم‌خوردگی، بین برگ‌های 106پ-107ر بخشی از یک مخمس گویا در مدح امیرالمومنین علی علیه السلام از روحانی یزدی آمده با مطلع: «ایدم تو نفخه احیای من ×× وز دم تو دمد مه درنای من / شیفته تو دل شیدای من ×× تا شدی از لطف تو مولای من - برهمه شد فرض تولی من»و مقطع آن نیز: «طینت انسان اگر از خاک شد ×× طینت روحانی از افلاک شد / دیده ما از نظر پاک شد ×× گفت که در عشق تو چالاک شد - بخ بخ از این همت والای من»، و نیز ابیاتی از شاطر عباس قمی، آقا شیخ اسمعیل شیرازی و ابیاتی با عنوان «ما ادری قائله» با مطلع: «اوراق عدالت را طومار دریدند ×× مرغان حمیت را منقار بریدند»، وابیاتی دیگر با عنوان فوق ومطلع چنین آمده است: «ای زلف مشکبار که بر روی دلبری ×× بر روی دلبری که ز عشاق دلبری»؛ 3گ (104ر-106ر)، 18سطر، اندازه: 8×15سم [ف: 35-49]