المسالک الجامعية فى شرح الرسالة الالفية

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3100 خط: نسخ تحریری، کا: غروی، محمد بن صالح، تا: 895ق؛ کاتب که از شاگردان مؤلف بوده این نسخه را به فاصله چند ماه پس از تألیف کتاب از روی نسخه اصل نوشته و آنرا نزد استاد خوانده و با نسخه اصل مقابله و تصحیح کرده و توضیحاتی را که به هنگام خواندن نسخه، در نزد استاد از او می‌شنیده (چنان که در متن اجازه نیز بدان اشاره شده) در حواشی نسخه ضبط کرده و زیر برخی از این حواشی نشان «منه دام ظله» دیده می‌شود، با گواهی مقابله و اجازه روایت مصنف به کاتب به خط مصنف، با این اجازه (که به خط مؤلف دیده می‌شود) احسائی در مشهد رضوی در 896ق - یکسال پس از تألیف کتاب و استنساخ این نسخه نوشته است: «انهاء انهاء ... و مقابله فی ... و فهم جميع ما اشير اليه من المباحث المتقرره فيه و سال عن جميع مشكلاتها و غوامضها و استکشف عن جميع معضلاتها واجبته عن كل ذالک و بينته له بيانا كافيا شافيا. فاخذه اخذفاهم حازم واع له عارف به و هو الشيخ الفاضل الكامل الورع التقى الصالح شمس الدین محمد بن صالح الغروى تجاوز الله عنا و قد اجزت له روايته عنى بالطرق لى الى المشايخ الى الائمه (ع) و كان ذالک فی مجالس متعدده و آخرها اليوم الرابع من شهر جمادى الاولى سنه ست و تسعين و ثمان مايه و کتب مصنفه الفقير الى الله الغفور، محمد بن على بن جمهور الاحساوى تجاوز الله عنه و عنی و كان ذالک بالمشهد الرضوى المقدس»؛ کاغذ: سمرقندی، 249ص، 17سطر، اندازه: 13/5×18/5سم [ف: 10-675]