مرقع

259. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1486 آغاز: عشقت چو ز خاک راه برداشت مرا ×× چون نور همیشه در بصر داشت مرا؛ انجام: خوش باش که روزگار پیش از من و تو ×× تا بود چنین بود و چنین خواهد بود دارای 10 قطعه، مجموعه کوچکی است از رباعی که به قلم نستعلیق بسیار خوب کتابت شده؛ خط: نستعلیق ممتاز، بی‌کا، بی‌تا؛ به شیوه قلم میرعماد است، پشت قطعه اول نوشته شده «بسم الله تعالی این اوراق شریف به نظر احقر عباد از خطوط اواسط استاد بزرگ میرعماد مینماید هر که از اهل خبری و آگاهی در علم خط است میداند هیچیک از استادان معروف باین شیوه و مزه موصوف نبوده اند. العلم عند الله فی 22 شهر ذی القعده الحرام سنه 1277 با سجع مهری بنام محمدعلی»، مجدول و کمندکشی زرین؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ جلد: مقوای روغنی بوم مذهب، 4 سطر، اندازه: 13/8×21/8سم [ف: 2-84]