مرقع

218. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 27846 آغاز: هر گاه کسی را از گردش روزگار ناهنجار و از بیمهری فلک ... این مناجات ها را که از جوش دل گفته شد بخواند نظم: این نه نظیمست سراپا جوش دل ×× جوش دل یا ناله بیهوش دل؛ انجام: دولت و اقبال گردد یار تو ×× آسمان گردش کند بر کار تو؛ راقم و منصف این کتاب بنده درگا پرشاد تعلقدار ... رئیس اعظم سندیله ضلع هر دوی (کذا) ملک اوده؛ این نه نظیمست این سراپا جوش دل ×× جوش دل یا ناله بیهوش دل / حرف حرف او چو آید پر اثر ×× داد بر ملک تمنایم ظفر / آرزویی را که در دل شد نزول ×× از چنان ایزدی گشته حصول؛ مرقوم نهم اکتبر سنه 1909 عیسوی روز شنبه ... مقام سندیله؛ غرض نقشیست کز ما یاد ماند ×× که هستی را نمی بینیم بقایی ناظم: شاعری با تخلص «مهر» که احتمالا همان کاتب نسخه یعنی «درگا پرشاد بن دهپت رای سندیلوی» (1846م. - زنده تا 1909م.)، مرقع حاضر، مناجات نامه‌ای است مشتمل بر یک مقدمه کوتاه و پنج قطعه (غزل) که با خط تعلیق چلیپایی کتابت و تذهیب شده؛ خط: تعلیق، کا: درگا پرشاد سندیلوی، تا: 1326ق، جا: سندیله؛ مجدول، مذهب؛ اهدایی: رهبری، دی 1380؛ جلد: گالینگور، 8گ، 15سطر، اندازه: 13/5×24سم [اهدائی رهبر: 9-529]