مرقع

139. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1538 آغاز: مخدوما. شوق خدمت همگی آن مخادیم در حد کمال و آرزومندی نه بر وفق اعتدال است اما چکنم که روزگار نامساعد و زمانه را هیچ دوری مساعد نیست؛ انجام: الخط للفقیر مال و للغنی جمال و للحکیم کمال. 66 قطعه، شامل: دو قطعه نقاشی آب و رنگ تصویر فتحعلیشاه قاجار سوار بر اسب در شکارگاه و دیگری تصویر محمدشاه غازی در لباس رسمی کار استاد میرزا احمد نقاشباشی معاصر محمدشاه غازی، دو قطعه عکس چاپی سیاه و سفید یکی تصویر زندانی و زندانبان و دیگری تصویر مراسم دعا و نیایش در کلیسا، دو قطعه نقاشی آب و رنگ یک بوته گل نرگس و دیگر گل زنبق کار استاد میرزا هادی شیرازی نقاش، دو قطعه نقاشی آب و رنگ سیاه قلم که در یک قطعه دو نقاشی است یک شاخه گل فندق کار استاد آقا زمان (یا صاحب الزمان) دیگری که در ذیل همین نقاشی است یک شاخه شکوفه و مرغ کار استاد محمد هادی، قطعه دیگر یک شاخه گل سنبل سیاه قلم کار استاد صادق (یا صادق الوعد)، دو قطعه آخر این مرقع نقاشی آب و رنگ سیاه قلم تصویر شکارچیانی سوار بر اسب و فیل کار استاد آقا زمان (یا صاحب الزمان)، مطالب این مرقع عبارت است از نامه، حکایات پند و اندرز از روضة الصفا و گلستان سعدی شیرازی ابیاتی از مخزن الاسرار نظامی گنجوی، بوستان سعدی شیرازی، خاقانی شیروانی، خواجه حافظ شیرازی، میرزا صبا تفرشی و ابیاتی به زبان عربی که مناجات است و به قلم شکسته تعلیق خفی و رقاع و نستعلیق بسیار خوش و زیبا کتابت شده است به اضافه هشت قطعه نقاشی و دو قطعه عکس چاپی سیاه و سفید؛ خط: نستعلیق و شکسته عالی، کا: میرزا علی محمد شیرازی، تا: 1253ق؛ مهر: «مشیرالسلطنه - حسین بن هدایت الله - محمدرضا الحسینی»، ناصرالدین شاه قاجار؛ جلد: چرم مذهب، اندازه: 18/7×22/2سم [ف: 2-276]