مرقع

67. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1549 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم و به ثقتی - الله لا اله الا هو الحی القیوم - لا تاخذ سنة و لا نوم له ما فی السموات و ما فی الارض؛ انجام: لحضرت مولانا شاه سلمه الله.حرم خاص خانه شاه است×× دل عارف که جای الله است / خانه خویش را صفا دارم ×× که نشسته درون او یارم. راقمه محسن 1062. دارای 58 قطعه متصل به هم، مجموعه‌ای است از آیات مبارکات کلام الله مجید، پند و اندرز از نصایح بوذرجمهر حکیم، چند بیت شعر عربی راجع به لیلی و مجنون، ابیاتی در وصف و مدیح اکبرشاه گورکانی، نامه دوستانه، چند بیت از مقدمه بوستان سعدی شیرازی، چند سطر مطالب عرفانی؛ خط: نسخ و نستعلیق و شکسته، کا: محمد محسن اصفهانی در 1146ق، سلیمان در 1084ق، جعفر ابهری در 1123ق، حسن بن محمدجرفادقانی در 1244ق، محمد حسین نورس در 1088ق، سید موسوی، مظفر حسین، محمد قاسم، محمد حسین تبریزی، هدایت الله زرین قلم در 1111ق، محمد حسین کشمیری، عبدالله، نورالله در 1153ق، محمد درویش سمرقندی، جواهر رقم، محمد حسین زرین قلم اکبرشاهی، اولیاء، محسن در 1062ق، عبدالمجید در 1184ق میرزا کوچک در 1220ق؛ قطعات مقوای مجدول و کمندکشی، مذهب؛ مهر: «علی اکبر بن حسین الحسینی»، کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ جلد: چرم مذهب، اندازه: 26×37 سم [ف: 2-250]