نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
✓
نگاره و نقاشی
✓
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
✓
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- میرعلی الحسینی الکاتب و فرزندش محمد باقر
- تاریخ کتابت:
- اواسط شوال944ق (944 هـ.ق)
- محل کتابت:
- بخارا
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 2 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- - • 11 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 25×33/5سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • تیماج مذهب، 54قطعه
آغاز نسخه
« بسم الله الرحمن الرحیم ×× هست صلای سر خوان کریم / بانک صریر از قلم سحرکار ×× خاست که بسم الله دستی بیارحمد بی حد و سپاس بی عد خالقی را که مرقع مصور سپهر قطعه ایست از آثار فضل و کمال او »
انجام نسخه
« گرم دست گیری بجایی رسم ×× ورم بفکنی برنگیرد کسم / بضاعت نیاوردم الا امید ×× خدایا ز عفوم مکن نا امید
پنجاه و چهار قطعه است به خط میرعلی حسینی کاتب سلطانی و فرزندش محمد باقر، در مقدمه‌ای که محمد باقر در ده صفحه بر این مرقعات نگاشته اظهار نموده: «چون چند قطعه و رباعی از نتایج دست و زبان والد جمع گشته بود و پیوسته از پریشانی آن توهم می نمود، محقر مرقعی ترتیب داد»، او این مقدمه را در سال 944ق و به نام همایون شاه نگاشته و در آن قطعه‌ای در مدح محمد رحیم سلطانی و قطعه‌ای در ماده تاریخ وفات محمد قلی را آورده است، بعد از مقدمه محمدباقر حسینی که ده مرقع را شامل است، مرقعات میرعلی حسینی شروع می شود در این مرقعات بوستان سعدی تحریر شده کهمرقع آخر در شوال 944 در بخارا تحریر شده »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
رقعه اول با گل‌های ریز الوان
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 29 • صفحه 125 • ردیف 2
متن فنخا:
2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13361
آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم ×× هست صلای سر خوان کریم / بانک صریر از قلم سحرکار ×× خاست که بسم الله دستی بیارحمد بی حد و سپاس بی عد خالقی را که مرقع مصور سپهر قطعه ایست از آثار فضل و کمال او؛ انجام: گرم دست گیری بجایی رسم ×× ورم بفکنی برنگیرد کسم / بضاعت نیاوردم الا امید ×× خدایا ز عفوم مکن نا امید
پنجاه و چهار قطعه است به خط میرعلی حسینی کاتب سلطانی و فرزندش محمد باقر، در مقدمه‌ای که محمد باقر در ده صفحه بر این مرقعات نگاشته اظهار نموده: «چون چند قطعه و رباعی از نتایج دست و زبان والد جمع گشته بود و پیوسته از پریشانی آن توهم می نمود، محقر مرقعی ترتیب داد»، او این مقدمه را در سال 944ق و به نام همایون شاه نگاشته و در آن قطعه‌ای در مدح محمد رحیم سلطانی و قطعه‌ای در ماده تاریخ وفات محمد قلی را آورده است، بعد از مقدمه محمدباقر حسینی که ده مرقع را شامل است، مرقعات میرعلی حسینی شروع می شود در این مرقعات بوستان سعدی تحریر شده کهمرقع آخر در شوال 944 در بخارا تحریر شده؛ خط: نستعلیق، کا: میرعلی الحسینی الکاتب و فرزندش محمد باقر، تا: اواسط شوال944ق، جا: بخارا؛ رقعه اول کتیبه مذهب با گل‌های ریز الوان، مجدول؛ جلد: تیماج مذهب، 54قطعه، 11سطر، اندازه: 25×33/5سم [ف: 36-309]