مراثی و مدایح ائمه

تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 3857 آغاز: بسمله، الحمد لمن جعل الدنيا جنه لاعدائه ... لاوليائه و احبائه؛ انجام: بکم سبل الارشاد و السنن. در غره رجب یوم الاحد باخر رسید بیداقل خلق الله محمد بن مهدی طاب ثراه 1296، التماس دعا. اللهم اغفر لکاتبه ... اعدائهم اجمعین. این مجموعه مراثی را مهدی نام جمع کردو پس از مرگش فرزند او محمد بن مهدی آنرا تکمیل کرده شعر شاعرانی چون خلیع، محمد بن حماد، ابن حماد، ابوعلی سلامی را جمع کرده، نثر متن کتاب از مهدی و پسرش محمد است که در تاریخ 1296 جمع کرده است، در برگ 176 تا پایان نسخه متن نامه‌هایی است که اهالی کوفه در اجتماع در خانه سلیمان صرد برای دعوت به حسین نوشته‌اند و نیز نامه‌های مبادله شده میان حسین (ع) و معاویه است؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: 1296ق؛ محشی، در حاشیه برگ 192ر چنین آمده که این کتاب مرثیه را پدرم مرحوم ملا مهدی نوشت و چون عمرش وفا نکرده در 20 محرم 1296 درگذشت، من محمد بن مهدی که پسر اویم کتاب را تکمیل کردم به محرم 1296؛ جلد: تیماج، 209گ، 14سطر نثر و 15سطر شعر (10×16)، اندازه: 16×22سم [ف: 17-92]