مراثی و مدائح

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 985/5-طباطبائی آغاز: آغاز (مرثیه قرة العین): دردا که خامه درد دلم را زیاد کرد ×× یاد از حدیث مجلس ابن زیاد کرد؛ انجام: پایان (قصیده علی آبادی در مدح امام رضا علیه السلام): همیشه تا بود لعنت سزای ظالمان از حق ×× هزاران لعنت حق باد بر مأمون و یارانش بی‌کا، تا: 1333ق؛ کاتب خوشنویس در حاشیه نسخه آخر افزوده است: «مرثیه ایست از قرة العین معروف و از قبیل انظر الى ما قال. برای آن که مرثیه خوبی است نوشته شد نه به ملاحظه گوینده 1333»، در کنار مثنوی مرثیه علی آبادی و قصیده او در مدح امام علی بن موسی الرضا علیه السلام کاتب شاعر را چنین معرفی کرده است، مرحوم میرزا تقی علی آبادی معروف به سرکاراب که استیفا و محاسبه ابناء ملوک به ایشان واگذار شده بود؛ مجدول؛ 7ص(26-32)، 11 سطر، اندازه: 11×17سم [ف: 23-260]