مرآة البلهاء

3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 5753 آغاز: برابر؛ انجام: یالدنگ - کسی را گویند که به مهمانی و ضیافت مردم رادعوت نماید و خودش ازاندرون بیرون نیاید یا آنکه دیر بیاید و به مهمانهای خود مناعت بخرج دهد. این صفت از بلاهت و غرور ناشی می شود. خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 14؛ اصطلاحات به ترتیب حروف تهجی از « آشناسکین » تا « یالدنگ » آمده است و بدنبال آن نه صفحه نصیحت نامه است که هر فقره از آن باخطاب «ایفرزند » شروع میشود، آغاز نصیحت نامه: «نصایح چندیست که موافق طبع اهالی این زمان باید پدر بفرزند بگوید، ای فرزند اینها که باتو گویم ...»، انجام: «یا آنکه خردسالان نوآموز دبستان دانش را سرمشق در پیش گردد، تمته الکتاب بعون الله الملک الوهاب، تاریخ تسفية الكتاب از هزار و دویست نود چهار من الهجرة النبوية، كاتبه مصنفه حسن الحسینی، درکمال تعجیل محض نسخه چند کلمه قلمی گردید، باقی یا علی مدد»؛ 39گ، 15سطر (7/8×15)، اندازه: 17/1×23/9سم [ف: 13-129]