مرآت

4. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1572/1 آغاز: برابر؛ انجام: حاصل این بود اصل مبحث ما ×× که محیط است اصل دریاها بایستی بخش 2 و 3 را داشته باشد، در شگفتی‌های جهان از جماد و گیاه و جاندار و جز آنها، و شگفتی‌هایی که در جهان علوی و آسمان هست و استنساخ‌های عرفانی؛ خط: نستعلیق شکسته خوش، بی‌کا، تا: قرن 11؛ با سرلوح، مجدول، در نیمه دوم نسخه، سربندها نانویس است، پس از حمد و نعت، آغاز می شود با 4 «مقدمه»، سپس «فصل» هایی بی شماره: مقدمه یکم آغاز می شود به: «بعد حمد مفتح الابواب ×× بشنو از من مقدمات کتاب / دو کتاب و نمونه دو جهان ×× این غرایب شد و آن عجایب دان / چونکه عالم همه دو قسم آمد ×× این یکی گنج و آن طلسم آمد ... / هر یک از اصل و فرع شد قسمی ×× کردمش زان سبب جدا اسمی / اسم اول غرایب الدنیا ×× اسم ثانی عجایب الاعلا» و در مقدمه سوم آن از «جواهر الاسرار» خود یاد کرده است: «خرق عادت به نسبت هر کار ×× گفته ام در «جواهر الاسرار»)؛ 60گ (1پ-60پ) [ف: 3-233]