المختصر النافع (ترجمه)

مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 1525 آغاز: بسمله حمد و سپاس مر خدای را که کوچک است در جنب عظمت او عبادت عابدان و گنگ شد از شکر نعمت او زبان حامدان ... اما بعد اما بدرستی که من ایراد خواهم کرد درین مختصر خلاصه؛ انجام: و خاص باشد ضمان او بجنایت بر آدمی فحسب و الله اعلم بالصواب ... محمد و آله الطیبین و عترته الطاهرین المعصومین. خط: نستعلیق، کا: احمد بن یوسف، تا: شنبه 6 ربیع الاول1035ق؛ در پشت صفحه اول آمده است که مترجم از معاصرین شیخ بهاء الدین و میر محمد باقر داماد است، از روی نسخه آقا علیقلی اردبیلی؛ تملک: عبدالرزاق حسینی اسدآبادی مورخ 1096ق با مهر «عبده عبدالرزاق الحسینی» (بیضی)؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 16 سطر (7×13/5)، اندازه: 12/5×20/5سم [ف: 4-2084]