مخازن الجواهر

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4495/5 آغاز: بسمله سبحانه و تعالی. در توحید: ای نام ترا بهر زبانی شانی ×× صد فتح و گشاد از ان عیان هر آنی / چون اسم بنزدیک معمائی فکر ×× ظاهر آمد پیش تو هر پنهانی ... در احوال مؤلف و تقریب این مؤلف: جمشید که کرده بود ره گم مه و سال ×× می‌گشت بمیدان هوا حال بحال / ناگاه عنایت الهی بگرفت ×× دست وی و بنمود ره و گفت تعال ... در تعیین مرشد: این مجمل من که واجب التفصیل است ×× در تفصیلش کلام من بی قیل است / آن سرور دین که مرشد تکمیل است ×× «شه طهماسب بن شاه اسماعیل است». ... چون تزکیه یافت از آن تنقیه ام ×× حالا صوفی صاف از آن تصفیه ام / آیم بسر کار خود آخر چون من ×× مشهور جهان در لغز و تعمیه‌ام، در تقسیم این مؤلف: این مختصر آمد بدو قسم موجز ×× یک قسم معما و دگر قسم لغز / هر قسمی را بیان کنم نزد انام ×× بخشد توفیق اگر خداوند اعز؛ انجام: در التماس قبول: اینست توقع من از خرده شناس ×× کین شاهد پردگی که پوشید لباس / از زینت اصلاح دهد بر بینش ×× تا یابد از آن دولت تحسین و سپاس. در تاریخ و تسمیه: این نسخه که در لغز معما آمد ×× زو دیده عقل و هوش بینا آمد / نامش چو «مخازن الجواهر» کردم ×× تاریخ وی از نام هویدا آمد؛ مناجات: یا رب بدر تو عذرخواه آمده‌ام ×× وزبار عمل پشت دو تاه آمده ام / در قالب محنت دم نقدم مگذار ×× هر چند که قلب و روسیاه آمده ام. تم. بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 74گ (122-195)، 14سطر (7×10)، اندازه: 11×15سم [ف: 13-3443]