مجموعه اشعار

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 252 معزی آغاز: فایده شخص باید که طبیعت هر کس را بداند و مردم طبیعت او را ندانند که شاید بتملق او را فریب دهند پند در حزم است و حزم دوراندیشی است؛ انجام: و نقطه عين وحدت منه بلاد، اليه يعودون هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن و هو بكل شیئ علیم و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم.انجامه: استاد کاینات چه این کارخانه ساخت ×× منظور عشق بود جهان را بهانه ساخت / غنیمت که بسته اند درو قوم مرده جان ×× دیگر بزندگانی دنیا چه بسته اند تمام شد این رساله فی یازدهم شهر جمادی الاخر فی سنه 1280 من بهایی.نزد اهل دل بود دین کاستن ×× در عبادت مزد از حق خواستن / یکی پرسید از بگزیده گو ×× رطب بهتر بود یا کعبه برگو / بگفتا کعبه را بنا خلیل است ×× ولی بنای دل رب جلیل است خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 11 جمادی الثانی 1280ق؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج، 75گ، 16 سطر (9/5×15)، اندازه: 16×21/5سم [ف: 39-157]