مجمل الاصول فی احکام النجوم (ترجمه)

1. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 2220-عکسی آغاز: کف استاذ اجل اوحد کوشیار بن لبان (باشهری - در کناره) الجیلی رح که من جمع کردم این کتاب از اصل های صناعت احکام نجوم و جملهای (اصول این صناعت و تصرف کردن اندر او بکار داشتن - در کناره) آن و راه جستن بتصرف کردن اندر آن و بکار داشتن آن بدان قدر که کمان بردم کی بسندیده بوذ در معنی احکام و بی نیاز دارد. در بیشتر کاری از چیز دیگر. بگرفتم در این معنی نزدیک ترین راهی که شناختم بقیاس سپردم درین باب و بیذاترین کذری که دانستم بصواب. جه این صناعتی است بی برهان ... و این کتاب را بر چهار مقالت نهاذم. مقالت نخست از وی در مدخل و اصلهای (اصول این علم - در کناره) آن. مقالت دوم ... (سپس نمایه ریز مقالت یکم)؛ انجام: و هرگز علم خطا نکند و خطا نه از عم بوذ که (؟) مردم نه همه بیابذ خطا از آن باشد، و العلم عندالله. تمت الکتاب و الحمدلله علی آلائه و صلوات علی خیر خلقه محمد و آله اجمعین و حسبناالله و نعم الوکیل. فی تاریخ سنة ست و ثلثین و ستمائة. خط: نسخ کهن، بی‌کا، تا: پیش از 700ق؛ نوشته به شیوه کهن (ذ = د، ک=گ، ج=چ بانجدهم = پانزدهم ...)، با یادداشت‌های اختربینی به خامه کهن: برج‌هایی که نا صقند و بر صورة مردمند ...؛ 93ص، 21سطر (15×24)، اندازه: 21×30سم [عکسی ف: 1-72]