مجمع العبارات

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15509/1 آغاز: بسمله، سبحان الله، این چه گوهر گران مایه و اختر بلند پایه است که آشنایان زبان وحی و الهام به سخنش موسوم گردانیده اند و نسخه حل و عقد أنام به نام نامی او مرقوم ساخته، گرامی صفتی است از خانواده؛ انجام: استدعا از ناظران دقیقه رس و التماس از مطالعان نکته سنج ... به محض فضل و امتنان و عین عقل و ایقان خود معفو و دلهای خودشان را به دعای خیر مملو بل محشو گردانند ... خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: ذیحجه 1281ق؛ دارای سرلوح، مجدول؛ 118گ (8پ-125ر)، 14سطر، اندازه: 12×16/5سم [ف: 39-375]