مجمع الرسائل

3. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1872/10 این مجمع الرسائل حاوی دوازده رساله است که هر یک بیش از یک صفحه نمی‌باشد و بدین شرح: 1. این رساله بحث از حجر می‌کند و می‌گوید حجر الحکما واحد به نوع و کثیر به عدد است و در بساطت و ترکیب عمل می‌کند ولی بهترین طریق در آن به گاهی است که به طریق مرکب باشد و بعد او ترکیب را شرح می‌دهد و قول جابر را از برای یحیی می‌آورد و در آخر از خواننده تقاضا می‌کند که این نظر را مکتوم دارد، 2. طریقه شیخ اکبر را ذکر می‌کند و در نصف صفحه مطلب را می‌آورد و می‌گوید به چه وضع باید حجر را گرفت و طبق دستور مندرج عمل کرد تا اکسیر را به دست آورد و این سری است از اسرار، 3. این رساله که به حدود یک صفحه است از ساختن اکسیر اعظم صحبت می‌کند و بنابر قول شیخ این ماده لطیفه‌ای است که در جمیع دواها داخل و برای همه امراض مفید می‌باشد، 4. این رساله به حدود نیم صفحه است و دستور القنوی بهان الدین در تهیه اکسیر است، 5. این رساله نیز به حدود نیم صفحه است و در آن آمده که اگر از نفس و روح حیوانی فلکی مقداری اخذ شود و بعد از منخل گذرانده گردد و با چند عمل دیگر همراه شود اکسیری به دست می‌آید که چنانکه طبق دستور با زنجبیل آمیخته شود صاحبان بلغم و نسیان و امراض بارده را مفید است، 6. رساله دیگری است به حدود ربع صفحه که در آن بحث می‌شود از ادخال روح حیوانی مصفی بر یک درهم کبریت مسحوق و چند عمل دیگر که صاحبان امراض گرم خونی و صفرا وی را مفید است، 7. این رساله همان رساله اول خمسة رسائل ( 1872/ع-8 ) است، 8. این رساله رساله دوم خمسة رسائل است، 9. این رساله رساله سوم خمسة رسائل می‌باشد، 10. در این رساله قول حکماء مبنی بر مکتوم داشتن علم تضعیف در ابتداء آمده و اینکه آنها آنرا جز با رمز نمی‌آورند و بعد آمده که اگر بخواهند به این پی برند باید به این دو وجه توجه داشته باشد، این رساله که به حدود یک صفحه است هر دو وجه را در مطاوی خود دارد، 11. این رساله رساله چهارم خمسة رسائل می‌باشد، 12. این رساله رساله پنجم خمسه رسائل است. این رسائل دوازدگانه درین مجموعه آمده است؛ خط: نستعلیق، کا: محمد جعفر بن محمد علی سواد کوهی رامکوهی، تا: 1288ق؛ جلد: تیماج، 6ص (110-115)، 15 سطر (8×15)، اندازه: 14×21/5سم [ف: 10-496]