مجالس منبری

9. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8178 مجموعه‌ای است جدید و یقیناً از قرن چهاردهم (چون از ناسخ التواریخ نقل می‌کند) شامل حکایات، روایات و اشعاری که یکی از اهالی منبر برای نقل گردآوری کرده است، بدون ترتیب و دسته‌بندی خاصی، روش بسیاری حکایات چنین است که به ماجرای کربلا گریز زده شود، در پایان هر مجلس جمله «الا لعنة الله علی قوم الظالمین» و «انا لله و انا الیه راجعون» دیده می‌شود، برخی مجالس در موضوع خاصی است مانند «تولد امام عصر» و یا «حدیث معراج»، نام برخی کتاب‌های استفاده شده در یک بررسی گذرا چنین است: اکلیل المصائب، اسرار الشهاده از علامه دربندی، بهار الانوار [با همین املاء مکرر]، خصال و امالی صدوق، کشف الغمة، کتاب ستین جامع اللطائف، جامع الاسرار، مناقب مرتضوی، کتاب اثنا عشریه، ناسخ التواریخ، مصباح الانوار، عیون اخبار الرضا، ملهوف، ارشاد، مدینة المعاجز، انوار النعمانیة، و منتخب الطریحی. در حواشی نیز به همان خط اشعاری اغلب در مرثیه شهدای کربلا هست که برخی نام شاعر دارد مانند: وصال شیرازی، خیالی و قاآنی (رسم عاشق نیست با یکدل دو دلبر داشتن ...)؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ جلد: تیماج، 207گ، اندازه: 16/8×21/1سم [ف: 27/1-429]