مجالس علاء الدوله سمنانی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4000 آغاز: الحمدلله رب العالمین - اما بعدبدان ای طالب حق مبین - که این نسخه را تألیف کرد برادر دینی؛ انجام: شنیده‌ام که وقتی در ری دو گروه شدند حنفیان و شافعیان تعصب مذهب میان ایشان جنگ افتاد و همچنان که تا شصت هزار مرد به شومی آن کشته آمدند - و فساد ظاهرا در آن وقت که پادشاه خربنده را فضی شد حکم کرد که نام خلفای اربعه نگویند و نام دوازده امام بگویند چون ایلچی به اصفهان رفت تا این حکم برساند آنجا شیخی بود دانشمند اهل و فن با او یک بود میان فتنه آغاز کرد تا ایلچی را بر نجانید و ترک ذکر صحابه کردند تا کار به جایی رسید که او را به گناهکاری به اردو می‌بردند و بیم کشتن و زیان به خلق اصفهان رسید روزی او را بدیدم و گفتم تو مرد عاقل چرا چنین کردی آخر نمیدانی که ابوبکر بعد از رسول (ص) خطبه گفت و نام کسی نبرد - و بعد از او معاویه و بنی امیه هیچ کسی نام خلفا نگفتند چون نوبت به عباسیان رسید. خط: نستعلیق، کا: جلال الدین، تا: 1272ق، جا: اصفهان، در عمارت آینه خانه شاه طهماسبی؛ ظاهراً بیش از این در دست کاتب نبوده است؛ جلد: تیماج، 162ص، 19سطر، اندازه: 12×21سم [ف: 10-2220]