مجالس العشاق

20. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 3195 آغاز: بسمله. و به نستعین: آنجا که ز هر دو کون آثار نبود ×× بر لوح وجود نقش اغیار نبود / معشوقه و عشق ما بهم می‌بودیم ×× در گوشه خلوتی که دیار نبود؛ انجام: و در محاذات روی او موضعی پسند کرد آنرا با رشتهای جان پیوند نمود منه بدا و الیه یعود و المستعار مردود خاتمه این حدیث قدسی منزلت قدوسی مرتبت اذامات ابن آدم انقطع عمله الاعن ثلث ... خط: نستعلیق شکسته، کا: داوود بن احمد حسینی حسنی، تا: 1283ق؛ جلد: چرمی، 159ص(5+154)، 14سطر، اندازه: 16×21/5سم [ف: 3-1220]