مثنوی معنوی

488. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 16929 آغاز: بسمله، هذا كتاب المثنوی و هو اصول اصول الدين فی کشف اسرار الوصول و الیقین؛ انجام: همچو اشتر ناطقه آنجا بخفت ×× او بگوید من دهان بستم ز گفت؛ انجام مؤخره سلطان ولد بر مثنوی: «قصه کوته کن که رفتم در حجاب ×× همین خموش و الله اعلم بالصواب» شامل هر شش دفتر مثنوی می‌باشد به جز دفتر چهارم که حدوداً 387 بیت از آغاز افتادگی دارد، همچنین دفترهای دوم، سوم و پنجم این نسخه در اصل بدون دیباچه بوده و بعداً در صفحات خالی ما بین دفترها، دیباچه ها را افزوده اند که البته به خطی دیگر؛ خط: نسخ خوش، بی‌کا، بی‌تا؛ مصحح، محشی، دارای یک سرلوح و کتیبه مذهب، مجدول؛ انتقالی از کتابخانه پهلوی - مجموعه نوازی؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 358گ، 19 سطر در متن و 40 سطر در حاشیه، اندازه: 15/5×26سم [رایانه]