مثنوی در مدح هندوستان

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 16292/1 آغاز: خوشا هندوستان مأوای عشرت ×× سواد اعظم اقلیم راحت / زخاک پاک او برداشتن کام ×× چنان آسان که بردارد کسی [کام]؛ انجام: بنای گلشن و این قصر والا ×× شد از ممتاز دوران مهد علیا / چنانش ز اهل عالم برتری بود ×× که با شاه جهانش همسری بود خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: حدود قرن12؛ 7گ (1پ- 7ر)، 14 سطر (9/5×19) [ف: 41-345]