مثنوی بیان حال

تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1952/4 آغاز: ایها الکساب فی البازار ری ×× تا به کی در خود پسندی تا به کی / ای همه تجار و تاجرزادگان ×× صاحبان عقل و کار افتادگان؛ انجام: شاید اینها که گفتم روشن است ×× کز جمالش دیده و دل روشن است / بهر گلچین، مشتری نفرین بگو ×× شاعر و صراف نه سرگین بگو خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ 10ص، ابعاد متن: 11×18، اندازه: 13×16سم [ف: 3-287]