ما كتبه مطرز الرضوان

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1243/2 آغاز: قال الرضا (ع) حق و خلق لاثالث بينهما مراد از خلق اسم و ظهور و دلیل و صفت پروردگار کامل است و قال الرضا ليس الا الله و اسماؤه و صفاته پرسیدند از حضرت رضا (ع) که چیست اسم؛ انجام: پس حکم کند بین اهل توریة به توراة و بین اهل انجیل بانجیل و بین اهل زبور بزبور و بین اهل قرآن بقرآن تا آنکه يملأ الارض قسطاً و عدلا بعد ما ملئت ظلماً و جوراً و شراً ... عندالله كما كان فی ... خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 19 رجب 1268ق؛ جلد: مقوایی، 66ص (127-62)[سنا: ف: 2-179]