لیلی و مجنون

4. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1939/2 آغاز: بود مجنون را سبک روزناقه ×× بد بجز لیلی مر او را فاقه؛ انجام: عاشقم بر عشق و بر افسوس عشق ×× گشته ام دیوانه و مفتون عشق مثنوی عاشقانه است، با سربندهای: رفتن شاهزاده بزرگی از دنیا و گرفتاری شاهزاده وسطی، در شکایت از عشق مجازی و تبدیل او آخر الامر به عشق حقیقی؛ خط: نستعلیق ریز و خوش، بی‌کا، تا: قرن 12؛ کاغذ: اصفهانی، 6گ، 14سطر (5/5×13)، اندازه: 10/4×17سم [ف: 3-285]