ادلة النحو

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 5015/1-25/1051 آغاز: و وقوعه يكون على مفعولان كثيرة فمنه ما يقع على مفعول واحد و منه مفعولين ... الفصل الحادى عشر فی الرد على من انكر القياس اعلم ان انكار القياس؛ انجام: القياس و استصحاب الحال ... الجدل و قدذكرنا ذلك مستقصى فی كتابنا الموسوم بالاعراب فی جدل الاعراب والله اعلم بالصواب انتهى. رساله کوتاهی است در سی «فصل» کوتاه در ادله و اصولی که برای اعراب کلمات در نحو ذکر نموده‌اند. او اصول نحو را نقل، قیاس و استصحاب حال می‌داند و در مورد حجیت و موارد هر یک در نحو، استدلال می‌کند. او در پایان این کتاب اعتراضات وارده بر هر یک از این اصول را به کتاب دیگرش به نام «الاعراب فی جدل الاعراب» ارجاع می‌دهد که ضمیمه دوم همین مجموعه است. فهرست برخی فصول آن چنین است: 11. الرد علی من انكر القياس؛ 12. حل ... يورد على القياس؛ 15. قياس النسبة؛ 20. اثبات الحكم فی محل النص؛ 25. الاستحسان؛ 30. الاستدلال بعدم دليل فی الثمن على نفسه؛ کاتب = مؤلف، تا: قرن 10؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج قهوه‌ای ساده، 14گ، 23 سطر، اندازه: 13×20سم [ف: 1 - 270]