لوح

9. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6949 آغاز: فيا ايها الشاهد الى تلك الورقات اقبل وصيتي ثم امش على الصراط ولا تخف فان الله يحرسك من الشك و الوسوسة التي هي رمی الشيطان؛ انجام: ولكن اطالب منه مما اطلع من ايات احمد الاحسائی کلمه العفو و الرحمة لعل الله يغفرلى و لهما برحمة انه لا الا اله هو ذو فضل عظيم و تعالى الله عما يصفون و الحمدلله رب العالمين در این اثر نیز نامی از مؤلف نیامده ولی با توجه به محتویات آن، به نظر می‌رسد که یکی از الواح علی محمد باب باشد؛ خط: نستعلیق خوش، کا: یوسف اسکویی، تا: 1333ق؛ دارای یک سرلوح مذهب، مجدول؛ خریداری از جعفر خادم؛ مهر: «صح محمد علی» (اشک)؛ جلد: تیماج، 5ص (23-27)، 13سطر (14×7)، اندازه: 13/2×20/8سم [رایانه]