لوامع البرهان و قواطع البیان فی معانی القرآن

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1100 آغاز: الحمدلله الذی جعل الحمد مفتتح قرآنه و آخر دعوی اهل جنانه ... أما بعد فان سر القرآن و لبابه مقصده الاقصی دعوة العباد الى الله؛ انجام: ألا أخبرک بأفضل ما تعوذ به المتعوذون قلت بلی قال أعوذ برب الفلق و قل اعوذ برب الناس. خط: نسخ، کا: عبدالرزاق بن ابراهیم شافعی، تا: پنج‌شنبه 10 جمادی الثانی 869ق، جا: مدرسه بردبکیه جوار جامع ازهر، به جهت علاءالدین علی عجمی صوفی؛ مصحح، با علامت بلاغ؛ واقف: ابوالخیر بن محمد زاهد شیروانی، اوایل ذیقعده 908؛ جلد: تیماج، 182گ، 23سطر، اندازه: 21×30سم [ف: 3-275]