شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/262877
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- جرجانی، کمال الدین بن عبدالله
- تاریخ کتابت:
- 878ق (878 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 5 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ (معرب)
- تعداد برگ و سطر:
- 35 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بسمله. رب وفق یا کریم. الحمدلله مبدع الصور و منشىء البشر و خالق الشمس و القمر الذى بالجود و الاحسان اشتهرو فی آیاته و مخلوقاته ظهر و بكنه ذاته عن الاوهام استتر فلا يتلوث به فهم ملک و لا بشر. نحمده على ما نهج لنا من الشرع المطهر الهادى الى احسن السير و اوضح لنا من العبر الباعثة للفكر المؤدية الى سعادة المنتشر ... فهذه المقدمة الموسومة باللمعة الحلية فی معرفة النية و هى مع اشتمالها على فروع غريبة و نكات عجيبة حلوة المطعم لذيذة المغنم عملتها راجيا بوضعها الثواب و متوكلا على رب الارباب و فيها مقدمة و ابواب. »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« و لو اخل بالنية او التعيين لم يخرج عن العهدة و نية المندوب آمر بالمعروف لندبه قربة الى الله فهذا آخر ما اردنا ايراده و قصدنا تعداده فى هذه اللمعة نفع الله بها الطالبين انه خير موفق و معين و الحمدلله رب العالمين و صلى الله على محمد و آله الطيبين الطاهرين، سلم كثيرا كثيرا »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
با عنوانهای شنگرف که کمال الدین عبدالله بن سعید گرگانی نزدیک 878 آنرا نوشته
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 27 • صفحه 467 • ردیف 5
مأخذ تفصیلی و جلد فهرست:
فهرست کتابخانه اهدائی آقای سید محمد مشکوة به کتابخانه دانشگاه تهران - 5/3
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
5. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 879/6
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ معرب، کا: جرجانی، کمال الدین بن عبدالله، تا: 878ق؛ با عنوانهای شنگرف که کمال الدین عبدالله بن سعید گرگانی نزدیک 878 آنرا نوشته، محشی؛ 35گ (145پ-167پ و 213ر-224ر) [ف: 5-1992]