لغت

11. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 170 آغاز: الحمدلله الذی کرم بنی آدم على الورى و اختار منهم المؤمنین و ماورائهم من الورى ... و ذوی الفنون صنفوا افناناً ... و منهم الشيخ المرحوم فاضل أهل وقته في العلوم احمد بن محمد الميداني طيب الله ثراه اذ صنف كتاب الاسمى في الاسماء ... فاخذ العبد نسخة بيده مرتبا و جعلها ثمانية و عشرين باباً في كل باب ثمانية و عشرين فصلا ... باب الالف و فصله. الآء شجر. الواحد آه. الایانی، ج. الاثاء بار خرما بن الاداب، آلت آفزار. الادووات.ج ... فصل الباء. الباری. آفریننده؛ انجام: ی: الیحیی. اسم نبی علیه السلام. ابو یحیی ملک الموت. الیفی بهتان. تنور نگارنده در آغاز این کتاب می‌گوید کتاب الاسمى فی الاسما نگارش احمد پسر محمد میدانی [الاسمی فی الاسما نگارش سعید پسر احمد پسر محمد میدانی (م539ق) است که آنرا در برابر کتاب «السامي فی الاسامی» پدر خود نگاشته. گویا لفظ سعید بن از خامه نویسنده افتاده است] را گرفته و به ترتیب حرفهای الفباء مرتب کرده، حرف پایان ریشه را بزرگ بخش (باب) و حرف آغاز را کوچک بخش (فصل) قرار داده است همه جا واژه‌های عربی را به فارسی گزارش نموده است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 1077ق؛ محشی به امضاهای «منه» و «صحاح» و «فرهنگ» و «المصادر» و «مواعظ»، مصحح؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 95گ، 18سطر(9×15)، اندازه: 15×20سم [ف: 2-440]