لباب الاصول

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9134 آغاز: الكلام في المجمل و المبين و فيه مطلبان. المطلب الاول في المجمل. الاجمال فى اللغة الجمع من قولهم اجملت الحساب اى جمعته؛ انجام: الا بعض موارد الاستثناء على ما عرفت آنفاً فلا حاجة الى اعادة المقال فيها. هذا نهاية الكلام في المجلد الاول من هذا الكتاب الشريف الموضوع فى بيان حجية القطع و الظن مع جملة من مباحث الالفاظ و هو المسمى بمجامع الاصول و من الله المسئول التوفيق و الاعانة لاتمام المجلد الثاني و انا العبد الجاني محمد ابن الحاج الحسن الشهير بمؤمن التبريزى المولد و النجفى المسكن و المدفن ان شاء الله وفقهما الله للصواب و رزقهما الله حسن العاقبة و خير المآب و قد كان الفراغ من تسويد هذه الاوراق فى شهر ربيع الثانى من شهور سنة 1298 من الهجرة النبوية على هاجرها آلاف التحية و السلام. جلد اول؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ربیع الثانی 1298ق؛ مصحح، با افزودگی‌ها در کناره‌ها، در پایان نسخه چند سطری درباره زندگی مؤلف و کتاب‌هایش نوشته است: «مؤلف حاج میرزا محمد از مجتهدین آذربایجان و همان است که حجة الاسلام نیر در الفیه او را به نام غضنفر العلماء خوانده و رساله در عدم حرمت ریش تراشی و عدم دلیل آن دارد که چاپ نشده»؛ مهر: کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ جلد: تیماج، اندازه: 18/4×24/3سم [ف: 29/2-794]