گلستان سعدی

129. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 8725-58/175 آغاز: وخوان نعمت بی دریغش همه جا رسیده پرده ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفه روزی خواران را به خطای منکر نبرد؛ انجام: شتربان همچنان آهسته میراند، حکمت، نادانرا بهتر از خاموشی خط: شکسته، نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز وانجام؛ 184گ، 9سطر، اندازه: 9×12سم [ف: 6-3417]