کیمیای سعادت

104. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 3535 آغاز: بسمله. شکر و سپاس شایسته معبودیست که یگانگی صفت اوست؛ انجام: و اگر اثر نکند ایشان از ایمان خالی است و جز حدیثی بر زبان نیست و حقیقت ایمان چگونه بر دل بود عاملی را که وی بسالی چندین هزار درم حرام می‌ستاند و بدیگری میدهد تا همه درگردن وی بود و در قیامت همه را از وی طلب کنند و منفعت آنوجوه بدیگری رسیده باشد و این نهایت غفلت و نامسلمانی باشد و الله اعلم بالصواب. نسخه از نیمه اول نسخه چاپی را تا آخر رکن دوم؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: چرمی، 147گ، 14سطر، اندازه: 10×15سم [ف: 3-1140]