کیمیای سعادت

16. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 3497 آغاز: ... کی چون خون از جامه بنشود ببول بشوید تا آن اثر بسوزاند و ببرد آنگه بول را بآب بشوید. و هر که بخل بریا ببرد بلیدی ببلیدی شسته بود؛ انجام: باید که این دعا را فراموش نکنی و عتبة الغلام را بخواب دیدند گفتند خدای با تو چه کرد گفت بیامرزید بدان دعا کی بر دیوار نبشته است: و کتاب کیمیای سعات بدین ختم کنیم ... خط: نسخ، کا: جریک بن طرمتای صاحبی، تا: 735ق؛ افتادگی: آغاز [از اول نسخه و اول و آخر عنوان‌های اول و دوم افتاده و فقط دو برگ از وسط این دو عنوان باقی است و از اول عنوان سوم - به اندازه دو برگ نسخه چاپ کتابخانه مرکزی که به سال 1333 چاپ شده است - ناقص می‌باشد]؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: چرمی، 104گ، 33سطر، اندازه: 21/5×30سم [ف: 3-1139]