کیمیای سعادت

« بسمله. شکروسپاس فراوان بعدد ستاره آسمان و قطره بارن و برگ درختان و ریگ بیابان ... مر آن خدائی را که یگانگی صفت اوست و جلال کبریا و عظمت و علا و مجد و بها خاصیت او ... هیچ آفریده آگاه نیست ... اما بعد بدانکه آدمی را بازی و هرزه نیافریده اند که کار وی عظیم و خطر وی بزرگ است زیرا که وی اگر چه ازلیت نیست و لکن ابدیست و اگر چه کالبد وی ادنا و سفلی است حقیقت روح وی علوی و ربانیست »