کیمیا

4. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2934 این رساله که در کیمیا پرداخته شده چون چند صفحه اول آن افتاده است نام مؤلف و خود کتاب به دست نیامد در مطاوی باقیمانده کتاب نیز منصف هر جا که از خود نام می‌برد با«این ضعیف» نام می‌برد (فصل چهارم از باب یازدهم) و آن مبین چیزی نیست اما تاریخ تألیف آن نیز باید بعد از قرن هفتم باشد زیرا در قصیده‌ایکه در آن است از شیخ سعدی نام برده شده است، مطالب آن در دوازده باب و یک مقدمه به شرح زیر می‌آید: مقدمه در بیان دلیل آیات قرآنی و حدیث بر صحت این علم حاوی سه قسم، باب 1. در صفت بوجود آمدن اجساد ساده فلزات و عناصر عالم اکبر و اصغر در نه فصل، 2. در صفت دلیل کورها و تقطیرات معدنی در یازده فصل، 3. در معرفت و عمل نباتات و خاکسترها و چکانیدن در هفت فصل، 4.در شناختن دواهای معدنی و تدبیر و تکلیس در هشت فصل، 5. در تکلیسات و تکلینات و اکسیر زر در چهارده فصل، 6. در ساختن آبها و سرخ کردن و ثابت کردن کبریت چکیده زرد در بیست و سه فصل، 7. در بیان ساختن رنگها طالیقون و عمل مروارید در هفت فصل، 8. در ساختن رنگ‌ها و شوره و سرخ کردن نوشا در هشت فصل، 9. بیان اسامی آلات و ادوات و رنگ‌ها در هشت فصل، 10. رموز فلزات و ذکر معدن‌های جواهرات در پنج فصل، 11. در تمثال و دلیل ساختن اکسیر در پنج فصل، 12. بیان فوائد و خواص ادویه و حشائش در پنج فصل، توضیح: بعد از اتمام کتاب در تحت عنوان باب اول در بیان متفرقات خواص دیگر مطالب زیادی در مسائل علمی کیمیا و خواص اجسام می‌آید به آخر نسخه نیز تعدادی ادعیه و نسخه‌های دارویی است؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: محتملاًقرن 11؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مذهب، 105گ، 19سطر (10×15)، اندازه: 15/5×21سم [ف: 6-678]