كيفية علم الله

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1079/17 آغاز: رسالة للشيخ الرئيس ابى علی بن سينا فی كيفية علمه تعالى. و به ثقتی. قال: علم البارى لذاته فهو يعلم الاشياء جزويها و كليها على ما هی عليه؛ انجام: و يعرف باسبابها و يعرف عدمها باسبابها المعدمة لها. خط: تعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ نویسنده در پایان آن چنین افزوده: «و قال الاشياء التى نسميها اتفاقيات و هی واجبة عندالله و قال الاول يعرف الشخص و احواله الشخصية ... و لايعرب عن علمه مثقال ذرة فی السموات و لا فی الارض انتهى و هو صريح فی علمه تعالى بالاشياء» و گفته پس آنچه غزالی درباره شیخ گفته و او را کافر خوانده بی پایه است، خود غزالی برگشته باشد یا نه در مقاله چهارم سرالعالمین درباره غدیر چنین گفته است: «ولكن اسفرت الحجة ... بين ذوی النهى و ذلك فضل الله يؤتيه من يشاء»، نویسنده می‌خواهد به گواهی این گفتار و آن سخنان شیخ را از تهمت کفر بیرون بیاورد [ف: 3-307]