کنز اللغات

143. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 868 آغاز: واقف شدن بچیزی و بکناره چیزی رسیدن و بخشیدن چیزی بکسی که بآن شفا یابد؛ انجام: یطبو میخواند، یکبو بسر می‌آید ینبو و اپس میجهد و قرار نمیگیرد، یهبو گرد برخیزد و آتش فرو میرود، یشتو زمستان بجائی. خط: نسخ، بی‌کا، تا: ظاهراً قرن 12؛ افتادگی: آغاز وانجام؛ جلد: تیماج، 359گ، 19سطر، اندازه: 19×27/5سم [ف: 3-103]