کنایات فرهنگ

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14306 آغاز: بسمله جلوه الف: آب آتش رنگ، آب آتش زای، آب آتش نمای، آب آتش سا، آب آذر آسا، آب ارغوانی، آب شنگرفی، این لغات کنایه از دو معنیست اول کنایه از می لعل فام است حکیم خاقانی نظم فرموده؛ انجام: هیکل خاکی غبار کنایت از آدمیست هیکل رضوان بند کنایت از بهشت باشد، در یوم دهم شهر ربیع الثانی در بلده سمنان اتمام یافت و انجام گرفت امید که هنگام مطالعه غلطی و سهوی که دارد تصحیح نمایند. خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 10 ربیع الثانی1253ق، جا: سمنان؛ مجدول؛ مهر: «عبده احمد بن یغما 1251» (بیضی)؛ یادداشتی از سید علی آل داود درباره نسخه و مؤلفان آن؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 100گ، 15سطر، اندازه: 20×30سم [ف: 38-432]